به گزارش آوای موج؛ جامعه امروز با همه دغدغه‌ها و آشفتگی‌هایش، هر روز با چالش اعتیاد دست‌و‌پنجه نرم می‌کند؛ جایی که انجمن معتادان گمنام ایران به پناهگاهی برای کسانی تبدیل شده است که به جای درمان‌های بیرونی، به نیروی درونی انسان ایمان آورده‌اند. این انجمن مردمی، از شمال تا جنوب کشور، با تکیه بر صداقت، تجربه و اصل خودیاری چراغی از رهایی را روشن نگه داشته است.

در جنوبی‌ترین نقطه این سرزمین، آن‌جا که گرمای هوا با گرمای امید درهم آمیخته، اعضای انجمن در بندرعباس نیز در جلساتی رایگان و بی‌نام گرد هم می‌آیند تا معنای واقعی بازگشت را تجربه کنند؛ بازگشتی که آغاز تازه‌ی انسان است.

آغاز از پانزده‌سالگی؛ ورود به دایره وابستگی

ق.د یکی از اعضای انجمن معتادان گمنام بندرعباس، واقعیت زندگی‌اش را بی‌هیچ اغراقی چنین روایت کرد و گفت: مصرف موادمخدر را از پانزده‌سالگی با قرص‌های روان‌گردان شروع کردم. ابتدا تصور می‌کردم متادون می‌تواند راهی برای کنترل دردهای جسمی و روانی‌ام باشد، اما بعدها فهمیدم وابستگی به متادون نیز می‌تواند به همان اندازه سایر مواد مخدر، آثار ویرانگر و مخرب بر زندگی فرد برجای بگذارد.

سرخوشی کوتاه، سقوط بلند

او ادامه داد: قرص‌های روان‌گردان در آغاز، احساس شادی کاذب می‌دادند، اما خیلی زود همه‌چیز تغییر کرد؛ بی‌خوابی، بی‌اشتهائی، افسردگی و سردرگمی ذهنی جای آن احساس دروغین را گرفت. فکر می‌کردم زندگی در اختیار من است، ولی واقعیت این بود که کنترل از دستم رفته بود.

نیروی برتر و استمرارِ بهبودی

وی افزود: از زمانی که برای نخستین بار در جلسات انجمن معتادان گمنام «NA» شرکت کردم، احساس تنهایی‌ام از بین رفت و جای خود را به حس همراهی و درک متقابل داده است.

به باور این عضو از انجمن، بهبودی سفری روزانه و بی‌انتهاست و نیروی برتر برای من، چیز فراتری از مفهوم مذهبیِ خداست؛ نیرویی درون انسان که او را به ماندن در مسیر بهبودی دعوت می‌کند.

صداقت و شنیدن بی‌قضاوت؛ پایه‌ی بهبودی در NA

وی عنوان کرد: انجمن معتادان گمنام که من هم در جلسات آن شرکت دارم، اکنون در هر نشست ۲۵ تا ۴۵ نفر حضور دارند. تمام خدمات این انجمن رایگان است و بر پایه دوازده قدمِ بهبودی و اصل همیاری شکل گرفته است؛ فضایی که صداقت، تجربه و شنیدن بی‌قضاوت اساس ارتباط اعضا را تشکیل می‌دهد.

اراده و صداقت؛ درمانی از جنس انسان

ق.د با اشاره به رویکرد انجمن می‌گوید: هدف جلسات، ایجاد فضایی امن برای بازسازی اراده و صداقت است، نه جایگزینی دیدگاه‌های پزشکی. علم، اعتیاد را اختلالی مزمن می‌داند؛ اما در انجمن ما، تجربه و همدلی ابزار اصلیِ پاکی و تغییرند.

جامعه‌ای که باید بپذیرد

او همچنین بر مسئولیت اجتماعی نهادها تأکید دارد: اگر جامعه به‌ جای طرد کردن، فرصت اشتغال و بازتوانی فراهم کند، بسیاری می‌توانند بازگردند. پیام من به جوان‌ها این است که هیچ‌وقت تسلیم نشوید؛ بهبودی واقعاً ممکن است.

پایان سخن

امروز، انجمن معتادان گمنام در بندرعباس نه‌تنها مأمنی برای رنج‌دیدگان در مسیر بهبودی است، بلکه پژواکِ صدای کسانی‌ست که در سکوت با وابستگی می‌جنگند.
پیام آنان روشن است: رهایی ممکن است؛ صداقت، تنها راهِ ماندن است.

گزارش اختصاصی: فاطمه درویش پور